De politieke koers van PVV-leider Geert Wilders roept grote vragen op nu hij eigenhandig de asielwet van ‘zijn’ Marjolein Faber lijkt te torpederen. Door tegen de ingediende immigratiewet te stemmen, kiest Wilders voor een ramkoers die niet alleen het kabinet wankel maakt, maar ook de strengere asielmaatregelen waar zijn achterban op wacht, de nek omdraait.
Het besluit van Wilders om de wet van partijgenoot en oud-minister van Asiel en Migratie, Marjolein Faber, niet te steunen, markeert een bizar dieptepunt in de Nederlandse politieke geschiedenis. Maandenlang werd er gewerkt aan een pakket maatregelen dat de instroom van migranten drastisch moest inperken. Nu Wilders de stekker uit dit specifieke wetstraject trekt, blijft de gevreesde spreidingswet – het symbool van de door de PVV zo verfoeide dwang vanuit Den Haag – voorlopig gewoon overeind.
Vernietigend oordeel van Markuszower
De onvrede over de koers van de partijleider kwam afgelopen woensdag tot een kookpunt. Gidi Markuszower, die eerder nog in beeld was als minister, haalde tijdens een debat ongekend hard uit naar de tactiek van zijn eigen leider. Markuszower spaarde Wilders niet en uitte felle kritiek op de inconsequente houding van Wilders.
“Je kunt niet jarenlang de hoop van de kiezer voeden met beloftes over een asielstop, om vervolgens je eigen nouvelle voor de bus te gooien en de strengste wetgeving in decennia te blokkeren,” aldus een getergde Markuszower.
De woorden van Markuszower weerspiegelen de verbazing in de wandelgangen van het Binnenhof. Het stemgedrag van Wilders wordt door critici gezien als een bewuste poging om de crisis in stand te houden in plaats van deze op te lossen. Door de wet van Faber te blokkeren, houdt hij de asielproblematiek op de agenda, maar ontneemt hij de uitvoering de nodige instrumenten.
De woorden van Markuszower weerspiegelen de verbazing in de wandelgangen van het Binnenhof. Het stemgedrag van Wilders wordt door critici gezien als een bewuste poging om de crisis in stand te houden in plaats van deze op te lossen. Door de wet van Faber te blokkeren, houdt hij de asielproblematiek op de agenda, maar ontneemt hij de uitvoering de nodige instrumenten.
Spreidingswet blijft van kracht
Het directe gevolg van deze politieke sabotage is dat de spreidingswet voorlopig ongeschonden blijft. Gemeenten blijven daardoor wettelijk verplicht om asielzoekers op te vangen, precies het scenario dat de PVV-kiezer met een stem op Wilders dacht te voorkomen. Nu de nieuwe asielwet van tafel is, is de kans op een structurele hervorming van het immigratiebeleid onder dit kabinet vrijwel nihil geworden.
De vraag die overblijft, is welk politiek offer Wilders hiermee brengt. Voor de burger betekent dit vooral dat de beloofde “strengste asielwet ooit” een papieren tijger is gebleken, gesmoord in eigen vuur.
Henk Prins
Ik schrijf mijn columns op eigen titel.
Ontdek meer van Westfriesland Praat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
