SPANBROEK, 25 juni 2026 – De rechtbank in Alkmaar heeft de 20-jarige C. L. veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van drie jaar voor het veroorzaken van een explosie en brand in een appartementencomplex in Heerhugowaard. Het incident vond plaats op 10 april 2025. Daarnaast is aan de veroordeelde een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd, zoals bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht. Het ontsteken van een explosief leidde tot aanzienlijke verwoestingen aan het gebouw en had een enorme en blijvende impact op het leven van de aanwezige bewoners.
Ontstaan van de explosie en brand
Uit forensisch onderzoek van de politie is gebleken dat de ontploffing werd veroorzaakt door een zogeheten vuurwerk-brandstof-combinatie (VBC). Dit zelfgemaakte explosief bestond uit een jerrycan gevuld met motorbenzine, waaraan twee stukken zwaar illegaal vuurwerk, zogenoemde cobra’s, waren vastgemaakt. De daadwerkelijke explosie vond plaats in een appartement waar de verdachte zich op dat moment met vier andere personen bevond.
Tijdens de rechtszitting kwam vast te staan dat de verdachte in de aanloop naar de ontploffing meermaals met het explosief heeft gemanipuleerd. Getuigen verklaarden dat hij benzine uit de jerrycan goot en de vlam van een aansteker herhaaldelijk dichtbij het explosief hield. Hoewel de verdachte zelf beweerde dat hij ten tijde van de daadwerkelijke ontploffing op het toilet zat, verwierp de rechtbank deze verklaring als ongeloofwaardig.
Dit verweer werd direct weersproken door digitaal bewijsmateriaal. Op een mobiele telefoon van een medeverdachte werd een opname aangetroffen waarop duidelijk te zien is dat de verdachte een aansteker vlakbij de jerrycan houdt. Deze beelden werden via de applicatie Snapchat verzonden om 20:11 uur, kort voordat de eerste melding van de explosie om 20:12 uur bij de hulpdiensten binnenkwam.
Voorwaardelijk opzet en gevaarzetting
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat er sprake was van voorwaardelijk opzet op de brandstichting en explosie. De verdachte nam bewust een aanmerkelijk risico door met open vuur in de directe nabijheid van een uiterst brandbare en explosieve combinatie te spelen. Andere aanwezigen in de woning waarschuwden de verdachte nog om te stoppen, maar dit advies werd door hem in de wind geslagen.
De resulterende gevolgen van deze handelingen waren desastreus. Door de enorme kracht van de explosie werden diverse buitengevels van de woningen weggeblazen en kwamen losse delen van het puin op de straat terecht. Binnenwanden in het appartementencomplex raakten dusdanig beschadigd of vielen om, dat er een vrij zicht ontstond tussen verschillende appartementen. Naast direct levensgevaar ontstond er aanzienlijk gemeen gevaar voor goederen, resulterend in compleet verwoeste inboedels.
Voorbereidingshandelingen voor een ander misdrijf
Naast het incident op 10 april 2025 in Heerhugowaard, is de verdachte tevens veroordeeld voor het plegen van voorbereidingshandelingen gericht op het veroorzaken van een explosie op een andere, nog onbekende locatie, in de periode tussen 8 en 10 april 2025. Uit berichtenverkeer op de smartphone van de verdachte bleek dat hij verwikkeld was in een conflict. In deze berichten uitte hij dreigementen over het plaatsen van een bom en merkte hij op dat hij “gas ging geven”. Daarbovenop bleek uit zijn digitale zoekgeschiedenis dat hij informatie zocht over welke benzine het meest brandbaar is. De rechtbank concludeerde hieruit dat de verdachte concrete voorbereidingen trof om elders een aanslag te plegen.
Persoonlijke omstandigheden en strafmaat
Bij het bepalen van het uiteindelijke vonnis is nadrukkelijk gekeken naar de persoonlijke situatie van de dader. Uit rapportages van de reclassering en een psycholoog komt naar voren dat de jongeman lijdt aan een autismespectrumstoornis en tevens een stoornis in cannabisgebruik heeft. Bovendien spraken deskundigen van een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling die zich kenmerkt door ernstige problemen in de emotie- en agressieregulatie. Het risico op recidive wordt door de betrokken deskundigen als hoog ingeschat.
Aangezien de verdachte afwijzend stond tegenover psychologische hulp en eerdere reclasseringstrajecten aantoonbaar waren mislukt, adviseerde de reclassering om in dit geval geen voorwaardelijke strafdelen met bijzondere voorwaarden meer op te leggen. De rechtbank nam deze zwaarwegende conclusie over en legde drie jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf op, met aftrek van de tijd die reeds in voorarrest was doorgebracht. Gezien de veiligheidsrisico’s voor de maatschappij, legde de rechtbank tevens een maatregel op die gedragsbeïnvloeding en vrijheidsbeperking direct na afloop van de detentiefase mogelijk moet maken.
Gevolgen en schadevergoedingen voor slachtoffers
De impact op de onschuldige omwonenden van het appartementencomplex was ongekend groot. Veel bewoners die op dat moment thuis waren, moesten hun woningen halsoverkop ontvluchten om het vege lijf te redden. Sommigen raakten al hun persoonlijke bezittingen kwijt en andere bewoners verloren zelfs hun geliefde huisdieren in de vlammenzee. Tijdens de afhandeling van deze strafzaak dienden in totaal 28 partijen een formele vordering tot schadevergoeding in.
De rechtbank heeft de vorderingen van 27 benadeelde partijen (deels) toegewezen. Slechts één vordering werd in zijn geheel niet-ontvankelijk verklaard door opgevallen onduidelijkheden en de uiteindelijke afwezigheid van deze specifieke benadeelde partij op de zitting. De toegewezen schade omvatte een breed scala aan materiële kosten
Daarnaast is aan alle gedupeerden, wier vordering door de rechtbank ontvankelijk was verklaard, immateriële schadevergoeding (smartengeld) toegekend vanwege opgelopen geestelijk letsel of een grove, ernstige inbreuk op hun persoonlijke levenssfeer.
De rechtbank verdeelde de getroffen slachtoffers hiervoor objectief in drie categorieën met smartengeldbedragen van respectievelijk 1.000, 2.500 of maximaal 5.000 euro. De uiteindelijke categorie was direct afhankelijk van de mate van levensgevaar, de omvang van de materiële verwoesting en het aantoonbare psychische leed.
De veroordeelde man is juridisch verplicht deze totaalbedragen, verhoogd met de wettelijke rente, te voldoen aan de Nederlandse Staat, die zorg zal dragen voor de uiteindelijke uitbetaling aan de vele slachtoffers.
Ontdek meer van Westfriesland Praat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
