Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
Uw banner hier?
WEST-FRIESLAND, 1 maart 2026 – De gemeenten in West-Friesland moeten dit jaar gezamenlijk nog 71 opvangplaatsen voor asielzoekers realiseren. Dat volgt uit de landelijke verdeling op basis van de zogenoemde Spreidingswet. Voor de provincie Noord-Holland wordt in de komende twee jaar een totale behoefte van 14.905 opvangplaatsen verwacht. Daarvan zijn er inmiddels 7.229 beschikbaar.
Voor West-Friesland betekent dit dat een beperkt, maar concreet aantal plaatsen nog moet worden toegevoegd.
Indicatieve verdeling per gemeente
De indicatieve verdeling van het benodigd aantal opvangplaatsen per gemeente is vastgelegd conform artikel 3, tweede lid, van de Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen.
De resterende 71 opvangplaatsen zijn als volgt verdeeld:
- Enkhuizen: 6
- Hoorn: 23
- Koggenland: 9
- Medemblik: 15
- Drechterland: 7
- Opmeer: 4
- Stede Broec: 7
Het gaat om een indicatieve verdeling. Gemeenten kunnen in overleg met de provincie en het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) afspraken maken over de exacte invulling.
Wat regelt de Spreidingswet?
De zogenoemde Spreidingswet – officieel de Wet gemeentelijke taak mogelijk maken asielopvangvoorzieningen – heeft als doel de opvang van asielzoekers evenwichtiger over Nederland te verdelen.
In de afgelopen jaren lag de opvangcapaciteit sterk geconcentreerd in een beperkt aantal gemeenten. Hierdoor ontstonden grote druk op bestaande asielzoekerscentra (AZC’s) en noodopvanglocaties, met name rond het aanmeldcentrum in Ter Apel.
De wet verplicht gemeenten om bij te dragen aan voldoende opvangcapaciteit. Het Rijk stelt per provincie een taakstelling vast, gebaseerd op:
- inwonertal
- draagkracht
- bestaande opvangcapaciteit
De provincie verdeelt deze opgave vervolgens over de afzonderlijke gemeenten.
Verplichting tot opvang in AZC’s
Gemeenten zijn verplicht om opvanglocaties mogelijk te maken wanneer vrijwillige afspraken onvoldoende resultaat opleveren. In eerste instantie wordt ingezet op bestuurlijk overleg en vrijwillige bijdragen.
Wanneer de totale provinciale taak niet wordt gehaald, kan het Rijk ingrijpen en gemeenten aanwijzen. Daarmee wordt voorkomen dat de opvangcrisis zich concentreert op enkele locaties.
Een opvangplaats kan verschillende vormen aannemen:
- regulier asielzoekerscentrum (AZC)
- tijdelijke noodopvang
- kleinschalige opvangvoorzieningen
De uitvoering ligt bij het COA, dat verantwoordelijk is voor huisvesting, begeleiding en basisvoorzieningen.
Statushouders en woningtoewijzing
Naast asielopvang speelt ook de huisvesting van statushouders een rol. Statushouders zijn asielzoekers die een verblijfsvergunning hebben gekregen. Vanaf dat moment vallen zij niet langer onder de opvang van het COA, maar moeten zij door gemeenten worden gehuisvest.
Gemeenten krijgen ieder half jaar een taakstelling voor het aantal statushouders dat zij moeten onderbrengen in reguliere woningen. Dit gebeurt vaak via sociale huurwoningen.
Deze verplichting staat los van de opvangplekken in AZC’s, maar heeft wel invloed op de lokale woningmarkt. In regio’s waar woningtekorten bestaan, leidt dit regelmatig tot politieke en maatschappelijke discussie.
Regionale impact in West-Friesland
Voor West-Friesland is de resterende opgave van 71 opvangplaatsen relatief beperkt in verhouding tot het inwonertal van de regio. Toch vraagt de realisatie om concrete besluiten over locaties, bestemmingsplannen en maatschappelijke inpassing.
Met name grotere gemeenten zoals Hoorn en Medemblik hebben een hogere taakstelling, terwijl kleinere gemeenten zoals Opmeer en Enkhuizen een beperkter aantal plaatsen hoeven te realiseren.
De komende maanden moeten gemeenten aangeven hoe zij invulling geven aan hun aandeel. Dat kan via uitbreiding van bestaande opvang, tijdelijke locaties of nieuwe initiatieven.
Landelijke context
Landelijk staat de asielopvang al geruime tijd onder druk door schommelingen in de instroom en een tekort aan beschikbare opvanglocaties. De Spreidingswet is bedoeld om structurele tekorten en noodmaatregelen te voorkomen.
Voor Noord-Holland betekent dit dat nog duizenden opvangplaatsen gerealiseerd moeten worden om aan de verwachte behoefte van 14.905 plaatsen te voldoen. Met 7.229 reeds beschikbare plekken resteert een aanzienlijke opgave.
De 71 plaatsen in West-Friesland vormen daarvan een klein, maar verplicht onderdeel.
Ontdek meer van Westfriesland Praat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Oprotten met die gasten, stuur ze maar naar Groenland, ruimte in overvloed daar of naar hun eigen land, gelukszoekers en moordenaars zijn het , stuk voor stuk