Sjon Wagenaar: Tussen toen en nu: mijn terugblik als wethouder

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Uw banner hier?

Wethouder Sjon Wagenaar keerde twee jaar geleden terug als wethouder. In zijn eerste column kijkt hij met een frisse en ervaren blik naar wat er in onze gemeente is veranderd.

“Twee jaar geleden maakte ik opnieuw mijn entree als wethouder in onze gemeente. Tussen 2010 en 2014 vervulde ik deze rol al eerder, dus ik wist ongeveer wat me te wachten stond. Toch merkte ik meteen dat er in de tussentijd veel veranderd is.

De grootste verandering is misschien wel de omvang van onze organisatie. We werken nu met een veel grotere, gefuseerde ambtelijke dienst. Sommige mensen zeiden dat dit mij misschien zou tegenvallen. Maar eerlijk gezegd ervaar ik dat niet zo. Ja, soms zijn de lijnen wat langer en moeten er meer stappen worden gezet. Maar ik zie vooral dat er veel kennis en kwaliteit is bijgekomen. En dat is hard nodig, want de vraagstukken waar gemeenten mee te maken hebben, zijn een stuk ingewikkelder geworden.

Kijk alleen al naar het klimaatbeleid en de energietransitie. In 2010 hadden we bijna geen mensen op dit thema. Nu werkt er een heel team aan duurzame energie, energiebesparing, hulp voor bedrijven en verenigingen, het volle stroomnet en het ontwikkelen van warmtenetten.

Ook het onderhoud van ons openbaar groen is uitdagender geworden. Door klimaatverandering groeit alles langer door en krijgen we te maken met nieuwe soorten, zoals de Japanse duizendknoop, die lastig te bestrijden zijn. Tegelijkertijd moeten we ons groen anders inrichten — natuurlijker, klimaatbestendiger. Er worden goede stappen gezet, maar het mag wat mij betreft wel sneller. En we moeten dit beter uitleggen aan onze inwoners, want niet iedereen ziet direct waarom bepaalde keuzes nodig zijn.

Een ander groot vraagstuk is het woningtekort. De druk is enorm. Dit vraagt om lef, snelheid en het aangaan van moeilijke gesprekken. Hier ligt echt een grote verantwoordelijkheid voor het bestuur.

En dan is er nog de jeugd- en ouderenzorg. De complexiteit daarvan neemt al jaren toe. Gemeenten krijgen steeds meer taken, terwijl de problemen vaak groter worden. In een volgende column wil ik daar verder op ingaan, want dat onderwerp verdient meer ruimte.

Tot slot wil ik iets zeggen over sociale media. Tijdens mijn vorige periode speelde dat nauwelijks een rol. Nu is het overal. Natuurlijk is het mooi dat informatie zo snel gedeeld kan worden. Maar die snelheid heeft ook een keerzijde: nuance raakt makkelijk zoek en er wordt soms stevig en ongenuanceerd gereageerd. Dat maakt het gesprek niet altijd makkelijker.

Zelf lees ik daarom liever een goede krant of een mooi boek. Die bieden rust, verdieping en ruimte voor echte uitleg — iets waar we in deze ingewikkelde tijd extra behoefte aan hebben.”