ZWAAG, 4 april 2026 – Bij s.v. Westfriezen is met verslagenheid gereageerd op het overlijden van Peter Keizer. De clubman overleed op 3 april 2026 op 76-jarige leeftijd. Volgens de vereniging liet zijn gezondheid hem de afgelopen jaren steeds vaker in de steek, al bleef hij geestelijk scherp. Binnen de club wordt zijn overlijden ervaren als het verlies van een markante en geliefde Westfries.
Westfriezen verliest markant clubman
Peter Keizer was meer dan vijftig seizoenen lid van Westfriezen en groeide in die jaren uit tot een vertrouwd gezicht binnen de vereniging. Hij voetbalde jarenlang voor het eerste elftal en deed dat met zichtbaar plezier, inzet en trots. Opvallend was dat hij nooit uitkwam voor de veteranen. Daarvoor was hij, in de woorden van de club, te trots.
Samen met zijn broers Ben, Frans en Kees speelde Keizer in het eerste team van Westfriezen. Daarmee werd zijn naam onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de club. Meer dan 500 wedstrijden speelde hij in het eerste elftal, veel daarvan samen met libero Hans Kieftenburg.
Meer dan vijftig seizoenen verbonden aan WF
Als speler stond Keizer bekend als een betrouwbare en opvallende rechtsback. Hij had een kenmerkende beweging waarmee hij tegenstanders herhaaldelijk wist te misleiden. Met een schijnbeweging leek hij de bal terug te spelen op de keeper, waarna hij de bal met rechts juist de andere kant op stuurde. Het zorgde geregeld voor verwarring bij tegenstanders en voor vermaak op de tribune.
Keizer droeg bovendien jarenlang de aanvoerdersband. Als hij tot scoren kwam, volgde soms een flikflak, zelfs op latere leeftijd. Daarmee groeide hij uit tot een speler die niet alleen sportief zijn sporen naliet, maar ook geliefd was om zijn karakter en uitstraling.
Bekende rechtsback met humor en flair
Binnen Westfriezen stond Keizer bekend om zijn humor, woordgrappen en kleedkamerverhalen. Zijn uitleg over de zomertijd was volgens de club een terugkerend stukje cabaret, twee keer per jaar. Ook zijn vrolijke gefluit op Hollandse melodieën was voor velen herkenbaar.
Na wedstrijden hoorde een biertje op zondag er steevast bij. Op donderdagavond bleef hij doorgaans niet lang hangen, want thuis wachtte Lida al met de frituurpan en een frikandel. Ook dat detail typeert volgens bekenden de warme en huiselijke sfeer waarin Keizer leefde.
Ook buiten het veld van grote waarde
Niet alleen als voetballer, maar ook als vrijwilliger drukte Peter Keizer zijn stempel op Westfriezen. Als handige klusser hielp hij mee aan verschillende voorzieningen op het complex. Zo was hij betrokken bij de aanleg van het terras en de opslagruimte achter de kleedkamers. Met zijn auto als rijdende werkbank had hij naar eigen zeggen altijd alle benodigde schroefjes bij de hand.
Daarnaast was hij actief als kantinemedewerker en zette hij zich ook op Koninginnedag in voor de vereniging. Met zijn opvallende oranje hoed stond hij dan met zichtbaar plezier achter de tap. Ook langs de lijn bleef hij een vertrouwde verschijning, vaak met zijn witte hondje onder de arm en een woordgrap paraat.
Met het overlijden van Peter Keizer verliest Westfriezen een clubman pur sang. Binnen de vereniging leeft de troostrijke gedachte dat hij nu weer samen is met zijn vrouw Lida, die jarenlang als gastvrouw van het eerste elftal en als speaker op zondag een bekende rol vervulde.
Ontdek meer van Westfriesland Praat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
