DRECHTERLAND, 22 februari 2026 – In een nieuwe column vertelt Idso over participatie, wat hierbij komt kijken en welke complicaties het met zich mee kan brengen. Toch is participatie door onze inwoners altijd ontzettend waardevol.
“Participatie. Het is tegenwoordig een modewoord in de politiek. Overheden willen inwoners betrekken, gemeenten organiseren bijeenkomsten en plannen worden vaak aangekondigd als “samen met de buurt”. Het klinkt warm en logisch: wie mag meedenken, voelt zich gehoord. Maar achter dat vriendelijke woord schuilen lastige vragen.
De eerste vraag die ik mezelf als wethouder stel is: hoe ver gaat participatie eigenlijk? Inwoners mogen vaak meedenken, maar meestal niet meebeslissen. Mensen worden gevraagd hun ideeën of zorgen te delen, terwijl sommige keuzes al vaststaan. Dat kan frustreren. Want wat betekent inspraak als de kaders al bepaald zijn? Tegelijkertijd kunnen we als gemeente niet elk besluit volledig overlaten aan inwoners. We hebben te maken met wetgeving, budgetten en belangen die verder gaan dan één straat of wijk.
Daar komt bij dat ik mensen graag betrek bij beslissingen die grote invloed hebben op hun dagelijks leven. Dat vind ik belangrijk — omdat het gaat over hún woonomgeving, hún voorzieningen, hún leefbaarheid. Maar juist bij dit soort onderwerpen botsen belangen vaak met elkaar. Wat voor de één een verbetering is, wordt door een ander gezien als verslechtering. En dan is het helaas niet mogelijk om iedereen tevreden te stellen, hoe graag ik dat ook zou willen.
Een tweede vraag is: wie doet er eigenlijk mee? Vaak zijn het dezelfde betrokken inwoners die hun weg weten naar bijeenkomsten of online vragenlijsten. Stilte betekent echter niet dat mensen het ermee eens zijn. Jongeren, mensen met weinig tijd of inwoners met een taalachterstand doen vaak veel minder mee. Dat maakt het lastig: horen we écht de hele gemeenschap, of vooral een actieve groep?
Participatie schuurt ook met onze bestuurlijke verantwoordelijkheid. We zijn gekozen om knopen door te hakken en het grotere geheel in de gaten te houden. Wat doen we als participatie leidt tot voorstellen die op korte termijn populair zijn, maar op lange termijn niet verstandig? Of wanneer lokale wensen botsen met landelijke doelen, zoals woningbouw, energietransitie of natuur? Ook in Drechterland komen we dit regelmatig tegen. Dan is participatie geen neutraal proces, maar een zoektocht naar de balans tussen luisteren en helpen leiden.
Tot slot draait participatie om eerlijkheid. Het is belangrijk om duidelijk te zijn over wat kan en wat niet. Participatie schept verwachtingen, en teleurstelling ligt op de loer als die niet worden waargemaakt. Daarom moeten we helder zijn: waarover mag u meedenken, waarover beslist u mee en waar ligt de grens?
Participatie is geen wondermiddel. Het is waardevol, maar ook ingewikkeld. Toch geloof ik dat juist het serieus nemen van die spanning participatie beter maakt. Het vraagt moed: van inwoners om hun stem te laten horen, en van bestuurders om echt te luisteren – én soms helder “nee” te zeggen.”
Idso Brouwer
Wethouder gemeente Drechterland
Ontdek meer van Westfriesland Praat
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
