In Hoorn is een politieke discussie ontstaan over de mogelijke terugkeer van de historische watertoren. Roger Tonnaer van Hoorn Sociaal / Team Tonnaer heeft het college schriftelijke vragen gesteld over de mogelijkheid om de voormalige watertoren opnieuw te bouwen. Volgens Tonnaer zou de sloop van het bouwwerk achteraf een “historische vergissing” zijn geweest. De watertoren was jarenlang een herkenbaar element in het stadsbeeld van Hoorn en diende als belangrijk onderdeel van de drinkwatervoorziening. Sinds de sloop wordt het gebouw door sommige inwoners nog altijd gemist. Historische vergissing HOORN, 4 maart 2026 - Tonnaer vraagt het college of het huidige gemeentebestuur het eens is met de stelling dat het afbreken van de watertoren een fout was. Hij wijst daarbij op veranderde inzichten over industrieel erfgoed. Volgens de fractie van Hoorn Sociaal / Team Tonnaer wordt industrieel erfgoed tegenwoordig anders beoordeeld dan in het verleden. Waar dergelijke gebouwen vroeger vooral als verouderde infrastructuur werden gezien, worden ze nu vaker beschouwd als waardevolle historische monumenten. Tonnaer vraagt het college daarom of een dergelijke sloop anno 2026 nog zou plaatsvinden. Daarbij wijst hij ook op de emotionele waarde die het gebouw voor veel inwoners had. Met name oudere Hoornaren zouden de watertoren nog altijd zien als een herkenbaar baken in de stad. De toren was decennialang zichtbaar in de skyline en maakte deel uit van het dagelijks stadsbeeld. Mogelijke herbouw in Blauwe Berg Naast de historische discussie wil Tonnaer ook vooruitkijken. In zijn vragen aan het college stelt hij voor om te onderzoeken of de watertoren opnieuw gebouwd kan worden, bijvoorbeeld in de wijk Blauwe Berg. Volgens hem zou een herbouw niet alleen een historisch symbool terugbrengen, maar ook een nieuwe functie kunnen krijgen binnen de stad. Hij stelt voor dat de gemeente daarbij samenwerkt met verschillende organisaties die betrokken zijn bij erfgoed en stadsontwikkeling. Onder meer Stichting Stadsherstel, het Westfries Archief en Vereniging Oud-Hoorn worden genoemd als mogelijke partners. Ook het waterleidingbedrijf en toekomstige bewoners van het gebied zouden volgens Tonnaer bij de plannen betrokken kunnen worden. Woonfunctie in nieuwe toren Een belangrijk onderdeel van het voorstel is het idee om de toren een nieuwe bestemming te geven. Tonnaer suggereert dat een nieuw gebouw niet alleen een historisch monument kan zijn, maar ook een praktische functie kan krijgen. Zo vraagt hij het college of het mogelijk zou zijn om in een nieuwe watertoren appartementen te realiseren. In verschillende Nederlandse steden zijn voormalige watertorens inmiddels omgebouwd tot woningen, hotels of culturele voorzieningen. Volgens Tonnaer zou een dergelijke woonwatertoren ook in Hoorn kunnen bijdragen aan de woningvoorraad, terwijl tegelijkertijd een markant gebouw wordt toegevoegd aan het stadsbeeld. Daarbij vraagt hij het college of de gemeente bereid zou zijn bouwgrond beschikbaar te stellen als er een concreet plan komt voor herbouw. Erfgoed en stadsontwikkeling De vragen van Tonnaer raken aan een bredere discussie over de omgang met historisch en industrieel erfgoed. In veel Nederlandse steden wordt de laatste jaren opnieuw gekeken naar oude industriële gebouwen die vroeger zijn verdwenen of een andere bestemming hebben gekregen. Herbouw van historische gebouwen komt niet vaak voor, maar in sommige gevallen wordt gekozen voor een moderne interpretatie van een verdwenen bouwwerk. Of het college bereid is om een dergelijk onderzoek te starten, zal blijken uit de beantwoording van de schriftelijke vragen. Daarmee kan duidelijk worden of er politieke steun bestaat om het idee verder te verkennen. Voorlopig is er nog geen concreet plan voor herbouw van de watertoren. De vragen van Tonnaer vormen vooral een eerste aanzet om het onderwerp opnieuw op de politieke agenda te zetten.
